Huldiging André Jaquemyns

Misschien weten jullie niet goed wie mijnheer Jaquemyns is. Hij zit in het schoolbestuur en werkt volledig vrijwillig voor onze school. Zijn specialiteit is alles dat te maken heeft met bouwen. Zo zijn de meeste nieuwe realisaties gebeurd onder zijn goedkeurend oog.
Ook dat is de kardinaal opgevallen. Hij werd daarvoor onlangs beloond of laten we liever zeggen geëerd.André ontving het gouden Sint-Romboutskruis van Monseigneur De Kesel voor 40 jaar bestuurslid in onze raad van bestuur. Wij wensen André hartelijk te danken voor deze jarenlange inzet voor onze school.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Naar de onderwijsbeurs in Nederland

Vrijdag had ik de tweejaarlijkse afspraak in Utrecht om me te verdiepen in de nieuwe materialen van het onderwijs. Dit was in de grote jaarbeurs in Utrecht en kan je vergelijken met  een beurs zo groot als het   autosalon met alleen maar materialen voor de basisschool school. Je vindt er nieuwigheden die jammer meestal wel wat geld kosten. De meeste uitgevers van schoolboeken zijn aanwezig en ook heel wat computerfirma’s tonen hun nieuwste snufjes. Eén van de vele nieuwigheden zijn de 3Dprinters en ik denk dat het geen vijf jaar zal duren of er zal in elke school wel een exemplaar staan. Zelf ging ik naar een meeting over Wetenschap en techniek. Daar werden we opgewacht door Diederik Jekel. Dat  is een wetenschapsjournalist, schrijver en presentator. Hij is regelmatig te gast in ‘De wereld draait door’ en presenteert wetenschappelijke programma’s zoals ‘De kennis van nu’ bij NTR op NPO 2. Jekel is tevens schrijver van boeken, columns en filmscenario’s. Voor de speelfilm ‘Homies’ ontving hij als medescenarioschrijver een ‘Gouden Pen’. In 2016 wint hij met een score van 137 de Nationale IQ-test. Eigenlijk een vrij bekende Nederlander die op dit moment ook te zien was in Wie is de Mol (editie Nederland) Deze kon ons echt wel boeien en motiveren om wat te doen rond wetenschap en techniek in onze klas.
Verder ging ik ook rond in een innovatieronde waar enkele standhouders vertelden over hun bijdrage op de beurs. Het was een echte boeiende dag waarbij ik bij de treinreis naar huis toe heel wat documentatie die ik meebracht kon verslinden. Ik zie me daar binnen twee jaar teruggaan maar ik hoop toch wel wat collega’s mee te nemen.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Aiko en Jelmer op bezoek

We zijn dit schooljaar met vijftien kinderen gestart in onze klas. Spijtig genoeg zijn er na dag twee al drie verdwenen omdat ze een te moeilijke verbinding hadden met onze school. Onlangs vertrok Pauline naar Tanzania voor drie jaar samen met haar familie.

Twee van de vier brachten ons vorige woensdag een bezoekje. Jelmer en Aiko hadden een dag verlof in hun school en zo kwamen ze eens een voormiddag op bezoek bij hun vroegere klasgenootjes. De meester wist er van en het was voor de hele klas een echte verrassing. Ze deden mee met de taalles en de hadden hun turnkledij mee om samen te turnen. Ook bij het hoekenwerk waren ze goed actief. Op het einde kregen we nog allemaal een stukje taart en ze zijn met grote spijt terug naar huis gekeerd. Die zien we zeker nog wel eens terug.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Meester Beke

Op 1 januari namen we afscheid van meester Beke. Dat was mijn eerste directeur van de Sint-Albertusschool. Ik schreef de volgende woorden als afscheidstoespraak.

walter

Beste familie, beste mensen,
Ik sta hier vandaag bij jullie om ook namens de Sint-Albertus en de Sint-Jozefsschool te getuigen bij het heengaan van meester Beke.
Even zenuwachtig als vierendertig jaar geleden waar ik me toen moest aanmelden bij de directeur van de Sint-Albertusschool in Sint-Agatha-Berchem. Ik oefende de hele week om zeker geen verkeerd woord te zeggen.
Tot ik de echte mijnheer Beke voor het eerst zag. Hij begon al meteen met te zeggen dat ik vanaf dan geen mijnheer mocht zeggen maar gewoon Walter.
Geleidelijk aan ondervond ik dat Walter niet zo maar gewoon was maar eigenlijk buitengewoon. De kinderen waren sterren bij hem en het feit dat hij nog chiro-kookouder was maakte hem heel geliefd voor alle kinderen.
Ook zijn personeel heeft veel van hem gehouden. Hij was zo een beetje de vader ( en samen met Wivine die dan de moeder was) van onze school. Als er al eens een ouder kwam reclameren over iets van school of over ons als leerkracht werd dat op zijn eigen manier voor hemzelf gehouden. Het enige wat we dan merkten was dat hij dan dagen aan een stuk niets zei en even plots verdween dat.
Nieuwe leerkrachten werden ingewijd in moderne en andere wiskunde omdat dit echt zijn stokpaardje was. Sommige leerkrachten onder ons kregen dan privéles en Walter was alleen tevreden als alle borden volgeschreven waren. Ik denk dat hij nog maanden aan een stuk gezwegen heeft omdat de minister dat dan opeens afschafte.
Walter was begonnen in 1951 in onze school als enige leek samen met drie broeders en een broeder directeur. Een hele nieuwe school waar heel wat geld moest voor bijeengeraapt worden.
En dat werd  na jaren een echte obsessie voor Walter. Geld in het laatje brengen met allerlei activiteiten : schoolfeesten met leerlingen, een Nederlands- en Franstalige toneelgroep, mossel, kip en pensenkermissen, concerten met de Werkmansvrienden’, filmvoorstellingen en zelfs autoral|y’s.
Dit was allemaal een beetje voor mijn tijd maar bij de oudere leerkrachten zijn de eetweekends nog echte huzarenstukken waar heel wat mensen die hier aanwezig zijn mee werkzaam in waren. Meer dan duizend mensen kwamen er op af en daar kunnen wij op onze scholen nog enkel van dromen. Walter deed dit zeker niet alleen. Daarvoor had hij zijn grote groep vrienden voor ingezet . Het had de toepasselijke naam : DE VRIENDENKRING. Het was geen oudercomité maar echt alle vrienden van de Chiro, de Werkmansvrienden en de hele familie die werd opgetrommeld om er een waardig feest van te maken.
Walter was ook graag gezien in het onderwijslandschap zoals het COV (de christelijke onderwijzersvakbond) en zelfs door inspecteurs die geregeld om zijn advies vroegen bij administratieve problemen. Hij kon dit steeds oplossen .
Persoonlijk had ik aan Walter en Wivine natuurlijk het meest bij de openluchtklassen waar ik me net als op een jeugdkamp voelde en daar dingen mocht doen waar zij ook veel plezier aan hadden. Nu gaan we maar voor vijf dagen weg maar in die tijd was het meer dan veertien dagen en ik voelde me net op weg met mijn vader of moeder. De sfeer die we toen ondervonden probeer ik nog steeds door te voeren in de huidige openluchtklassen.Ik kan nog heel wat meer vertellen maar één ding blijft ons bij : Walter is nooit onze baas geweest maar een echte vriend die we zeker zullen missen.

Bedankt namens de Sint-Albertusschool en de Sint-Jozefschool

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Beste wensen voor het nieuwe jaar

Meester Kries wenst jullie een mooi jaareinde en een gelukkig nieuwjaar en hij doet dat met het schilderij dat we maakten met onze klas.img_20161221_102923

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Pauline vertrekt naar Afrika

Na het kerstverlof zullen we met nog een kindje minder zitten in onze klas want Pauline vertrekt samen met haar ouders, broer en zus naar Tanzania. Ze blijft daar drie jaar omdat de pap daar gaat werken. Ook mama hoopt en denkt dat ze daar werk zal vinden. Ondertussen mag Pauline naar een internationale school en zal ze in het Engels les krijgen. Omdat we dat allemaal een beetje triestig vinden dat ze weg gaat hebben we de laatste dag een leuk pannenkoekenfeest gehouden met als dessert een lekkere appeltaart. Iedereen lustte wel drie pannenkoeken en Pauline kreeg enkele mooie geschenkjes waar ze zeker gehecht zal aan blijven. De meester sprak met de mama af om ons zeker niet te vergeten en Pauline toch wel enkele berichtjes te laten versturen. We hopen echt dat ze dit zal doen.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Trainworld

15491809_10211345627297268_1082107673_o

Op vrijdag 9 december gingen we samen met de klas van juf Ibe naar Trainworld in Schaarbeek.
Train World is een het spoorwegmuseum welke we vroeger vonden in Brussel Noord maar dan nog tien keer beter en uitgewerkt volgens de modernste methodes. Het is het uitstalraam voor de spoorwegen van gisteren, vandaag en morgen.
We ontdekten  er de mooiste en meest unieke stukken uit de geschiedenis van de Belgische spoorwegen. Met behulp van een stickerboek en met meester Vic, Juf Ibe, meester Kries, Juf Brenda en mevrouw Brusselmans als gids ontdekten we daar  het boeiende verhaal van de trein door de eeuwen heen met een blik op de toekomst. vlakken. De kinderen van de tweede klas waren erg geboeid door alles wat ze meemaakten in dit prachtige museum. Ze zullen beslist vragen om nog eens terug te gaan met de mama of papa, opa of oma.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen