Wk voetbal

Ook op onze school zijn er deze weken voetbalwedstrijden voor ons schoolwereldkampioenschap. Er zijn nog een viertal wedstrijden te gaan vooraleer de winnaar gekend is. De finale is al beslist. Het wordt Brazilië tegen Spanje. De winnaars zullen dan nog een wedstrijd mogen spelen tegen de meesters en de juffen op de laatste dag.
Vandaag kreeg ik via de mama een mooi artikel uit Knackmagazine. Ik wil dit een leuk fragment van publiceren.
Het artikel is wel heel wat langer maar dit gedeelte is voor ons over een gekend pleintje aan onze school.

PLEINTJE
De meeste Rode Duivels leerden voetballen op pleintjes in de achterbuurten van Brussel en Luik. Het bezorgt België voor het eerst een multicuturele nationale ploeg.

Het ‘Olifantenpark’: de Brusselse connectie
Er is een Brusselse en een Luikse kant aan dit fenomeen. Het Brusselse verhaal is dat van. Vincent Kompany, Anthony Vanden Borre, Ilombe ‘Petit Pelé’ Mboyo, Michy Batshuayi en Junior Malanda. Zij leerden de stiel in het Maximiliaan-park in de Noordwijk, het Breughelpark van Zellik of het Peterbospark te Anderlecht. Marouane Fellaini voetbalde iets noordelijker, in de vele parken en pleintjes rond de Heizel. De kampioenen van de verschillende pleintjes kwamen samen in het Pirsoulpark van Sint-Agatha-Berchem, voor ingewijden het ‘Olifantenpark’. Wanneer onze Brusselse internationals de clubdirectieven een zeldzaam keertje aan hun laars lappen en nog eens een partijtje onder kameraden spelen, dan treffen ze elkaar hier.
‘In het Olifantenpark beleefden we de mooiste momenten van onze jeugd’, vertelt Vanden Borre. ‘De enige waarheid die we kenden, was de hardheid van de oudere jongens.’ Trappen, slaan, je noemt het maar, op de Brusselse pleintjes leerde je incasseren. Van een scheidsrechter was er geen sprake. ‘De grootste jongens bepaalden de spelregels’, legt Mboyo uit. ‘Kleintjes hielden hun mond en knokten voor wat ze waard waren. Onze fysieke kracht komt van de straat. We waren tien jaar oud en onze tegenstanders waren een kop groter.’
Er gold slechts één regel: winnen! De winnende ploeg mocht op het veld blijven en dus deden de straatjongens er alles aan om er niet af te moeten. ‘Soms moesten we uren op onze beurt wachten,’ vertelt Mboyo, ‘de zwaksten raakten dan ontmoedigd en gingen terug naar huis. Dat verklaart gedeeltelijk waarom wij er een hekel aan hebben om tijdens een wedstrijd vervangen te worden: het herinnert ons aan de frustraties uit het park.’
Hun wedervaren op de pleintjes dreef de Brusselse talenten naar het dichtstbijzijnde opleidingscentrum: Neerpede, de voetbalschool van RSC Anderlecht. En de rest is, zoals dat heet, geschiedenis. Enkele niet nader genoemde voetbalprofs hebben er trouwens ooit een doelkader gejat, om ’s avonds verder te kunnen voetballen in het park. De jonge misdadigers droegen hun onhandige buit wel zeven kilometer ver. Voor wie gek is op de bal, is geen doel te zwaar.
uit Knack nr.32 4 JUNI 2014

Advertenties

Op schoolreis naar Bokrijk

Vrijdag na de diversiteitsweek gingen we samen met de vijfde en de vierde klas op schoolreis. Speciaal wat vroeger om de drukte te vermijden in de laatste week van juni. Bokrijk is altijd een beetje gissen of het voor onze rakkers wel zal meevallen maar aan hun reacties te horen waren zij super enthousiast. We wandelden langs de oude boerderijtjes en kregen de nodige uitleg van de meester. In één van de boerderijtjes kregen we zelfs een lekker proevertje :ajuin met aardappelen. Een echte lekkernij die gesmaakt werd door ieder. Na onze picknick trokken we naar een boer die ons mosterd leerde maken. Voor de meesten een koud kunstje als je de juiste ingrediënten hebt maar sommigen zullen toch wel nog even moeten wachten voor ze die mosterd kunnen gebruiken. We zagen ook nog een meester in die een school met één klas aan het lesgeven was. We konden alles via de vensters van de school zien. Ook kwamen we de onderpastoor tegen die ons vertelde dat we geen schrik moesten hebben van de oorlog die zou komen. Ja we waren in het jaar 1914 aanbeland. Nadien vermaakten we ons nog in de grote speeltuin en na een bewogen busrit kwamen we met grote vertraging aan op school. Niet zo erg vonden we want we hadden ons reuze geamuseerd.

Diversiteitsweek

Het is al een hele tijd geleden dat ik nog iets schreef op deze klasblog. Niet dat er weinig te beleven valt maar ik stelde alles een beetje uit. Hopelijk doen mijn vierdeklassers dit niet als ze binnen een paar dagen hun grote toetsen moeten afleggen.
Laten we hebben over de diversiteitsweek. Gedurende een week werden we door het zorgteam uitgenodigd om te werken rond diversiteit op het gebied van taal, kledij, muziek, dansen, eten,….
Elk leerjaar krijgt een land toegewezen en kregen ze de opdrachten rond dat land.
De week startte met een openingsmoment en werd afgesloten met een toonmoment waarop de ouders werden uitgenodigd. We maakten een mooie tekeing over de rode Duivels en ook de frietjes van woensdag waren heerlijk.